Film

Films waren tot voor kort de noodzakelijke tussenstap, in het productieproces van drukplaten. Een film werd vroeger vanuit een opzichtmodel belicht door een opname-camera (vergelijkbaar met het maken van een foto op een analoog fototoestel). Na het ontwikkelen, spoelen en fixeren van de belichte film (het latente beeld wordt omgezet naar een zichtbaar beeld), kon de film worden gebruikt om de drukplaat te belichten. Dit belichten werd gedaan in een contactkast, waarin film en plaat op elkaar worden geperst middels een vacuüm, waarna lampen de plaat belichten. Later werden films digitaal geproduceerd vanuit een “filmbelichter”: een soort grote laserprinter die het drukbeeld op de fillm belicht, en vervolgens in dezelfde doorgang ontwikkelt, spoelt en fixeert. Tegenwoordig werkt bijna elke offset-drukker met een plaatbelichter: de plaat wordt direct vanuit de computer belicht (CTP: computer-to-plate), waarmee de tussenstap van de film volledig is weggevallen! Het resultaat van het wegvallen van deze tussenstap, zijn kostenbesparing, tijdwinst én een scherpere ‘afdruk’, waardoor de kwaliteit van het uiteindelijke drukwerk ook verbeterd is. Films worden in de zeefdruktechniek overigens nog steeds volop gebruikt. Er is inmiddels wel CTS-apparatuur (computer-to-screen) op de markt, echter is deze apparatuur (nog!) zéér kostbaar en dus nog niet voor elke zeefdrukker toegankelijk.

Graphipedia wordt mede mogelijk gemaakt door:

Copyright ©2018 Graphipedia